Hoe heet de rubberen strip rond een deur?

Wanneer we nadenken over de constructie van een deur, gaat de aandacht vaak uit naar het materiaal, het slot of de kleur. Toch is er een bescheiden, maar onmisbaar onderdeel dat een cruciale rol speelt in het functioneren van vrijwel elke deur: de rubberen strip aan de randen. Zonder dit ogenschijnlijk simpele element zou een deur niet goed kunnen sluiten, en zouden tocht, geluid, vocht en zelfs licht ongehinderd binnen kunnen dringen.

De technische benaming voor deze strip is deurdichting of tochtstrip. Het is een profiel van rubber, siliconen of soms schuim, dat langs de deurkozijn of in een speciale gleuf in de deur zelf wordt gemonteerd. Wanneer de deur sluit, perst deze strip zich samen, waardoor een luchtdichte en waterdichte afsluiting ontstaat. Deze afdichting is essentieel voor energiezuinigheid, comfort en geluidsisolatie in een gebouw.

Er bestaan verschillende soorten en vormen, elk met een specifieke toepassing. Denk aan de zachte strip langs de zijkanten en bovenkant van een koelkastdeur, of de robuustere, vaak holle profielen bij buitendeuren die bestand zijn tegen weer en wind. De juiste deurdichting selecteren hangt dus af van het type deur, de gewenste isolatie en de plaats waar deze wordt gebruikt. Het is een klein onderdeel met een groot effect op de kwaliteit van onze leef- en werkomgeving.

De juiste naam en typen tochtstrips voor verschillende deuren

De rubberen strip rond een deur staat bekend als een tochtstrip of deurtochtstrip. Deze benaming is specifieker dan 'rubber strip', omdat het de primaire functie – het weren van tocht, geluid en vocht – direct beschrijft. Professioneel wordt ook wel de term dichtingsprofiel of afdichtingsrubber gebruikt.

De keuze voor het juiste type is cruciaal voor een effectieve afdichting. Voor binnendeuren volstaat vaak een eenvoudige zelfklevende tochtstrip van schuim of flexibel rubber. Deze zijn eenvoudig aan te brengen en bieden voldoende isolatie tegen lichte tocht en geluid tussen kamers.

Voor buitendeuren, waar de strijd tegen weersinvloeden centraal staat, zijn robuustere typen vereist. Een borsteltochtstrip is uitstekend voor de onderkant van de deur, omdat hij oneffenheden in de drempel compenseert. Voor de deurposten zijn profielrubbers met een holle flexibele hiel de standaard. Deze worden in een gleuf in het kozijn of de deur geklemd en sluiten perfect af wanneer de deur in het slot valt.

Bij tuindeuren of schuifdeuren zijn vaak specifieke geleiderubbers en afdichtingskussens nodig die in het kozijn zijn geïntegreerd. Voor oudere, kromgetrokken deuren bieden verende tochtstrips met een metalen kern een oplossing; zij oefenen constante druk uit en vullen kieren dynamisch op.

De juiste maat en vorm zijn even belangrijk als het materiaal. Meet de kier nauwkeurig op en kies een profiel dat iets samengedrukt wordt bij gesloten deur voor een luchtdichte seal. Een correct gekozen en geplaatste tochtstrip verhoogt het wooncomfort aanzienlijk en leidt tot lagere energiekosten.

Stappen voor het meten, kiezen en vervangen van een oude strip

Verwijder eerst de oude tochtstrip volledig. Trek hem uit de gleuf of verwijder de schroeven of spijkers waarmee hij vastzit. Maak de gleuf of het kozijn grondig schoon van vuil, stof en resten oude lijm.

Meet de lengte die de nieuwe strip moet hebben. Gebruik een rolmaat en meet de totale lengte van de gleuf of de omtrek van de deur waar de strip moet komen. Voeg ongeveer 5 centimeter extra toe voor de zekerheid.

Bepaal het type strip dat u nodig heeft. Er zijn twee hoofdsoorten: een sponningstrip voor in een gleuf in het kozijn, en een plaatstrips die tegen de deur of het kozijn wordt geschroefd. Neem een stukje van de oude strip mee naar de winkel of meet de breedte en diepte van de gleuf nauwkeurig op.

Kies het juiste materiaal. Rubber (EPDM) is het meest gangbaar, duurzaam en weerbestendig. Siliconen is zeer flexibel bij extreme temperaturen. Schuim is goedkoop maar minder duurzaam. Kies een strip met een profiel dat bij uw deur en kozijn past, zoals een buisprofiel, borstel of lip.

Snijd de nieuwe strip op de juiste lengte. Gebruik een scherpe metaalzaag of een stevig mes. Zorg voor een rechte en nette snede.

Plaats de nieuwe strip. Begin bij de bovenzijde van de deur of het kozijn. Duw een sponningstrip voorzichtig maar stevig in de gleuf met behulp van een rubberen hamer of een duwstokje. Monteer een plaatstrip met de bijgeleverde schroeven, zorg dat u niet in oude gaten schroeft.

Sluit de deur om de pasvorm te testen. De sluiting moet licht weerstand geven, maar niet te zwaar worden. De strip moet overal gelijkmatig aansluiten zonder kieren. Knip eventueel overtollig materiaal bij en controleer of de deur nog goed sluit en vergrendelt.

Veelgestelde vragen:

Wat is de correcte Nederlandse naam voor die rubberen strip aan de zijkant of onderkant van een deur?

De meest gebruikte en correcte naam is 'deurdorpel' of 'dorpel'. Specifieker gaat het vaak om een 'tochtstrip', 'tochtprofiel' of 'deurprofiel'. Deze strips zijn meestal gemaakt van rubber of flexibel plastic. Ze zijn bedoeld om de kier tussen deur en kozijn af te sluiten, zodat er geen tocht, geluid, licht of insecten binnenkomen. Bij buitendeuren noemen we het onderdeel aan de onderkant soms ook een 'drempelstrip'.

Mijn deur sluit niet meer goed af door een versleten rubberstrip. Waar kan ik een nieuwe kopen en hoe vervang ik die?

Nieuwe tochtstrippen zijn breed verkrijgbaar bij doe-het-zelfzaken zoals Gamma, Karwei of Praxis, en bij gespecialiseerde bouwmaterialenhandelaren. Neem voor de zekerheid een stukje van de oude strip mee of meet de breedte en hoogte van het profiel op. Vervangen begint met het zorgvuldig lostrekken van de oude strip uit de gleuf in het kozijn of de deur. Maak de gleuf goed schoon. Knip de nieuwe strip op maat met een scherp mes. Begin in een hoek en duw het profiel met je vingers of een plat voorwerp voorzichtig in de gleuf. Werk rustig rond de deur heen.

Is er een verschil tussen de strips voor een binnendeur en een buitendeur?

Ja, dat verschil is er. Voor buitendeuren zijn de strips zwaarder uitgevoerd. Ze moeten niet alleen tocht, maar ook regen en extreme temperatuurwisselingen kunnen weerstaan. Vaak zijn ze van dikker rubber of voorzien van een speciale afdichtingslip. Bij de onderdorpel van een buitendeur zit soms ook een metalen versterking. Voor binnendeuren volstaan lichtere, vaak holle profielen van rubber of schuim. Deze zijn vooral gericht op geluidsdemping en het tegenhouden van stof, niet op water- en winddichtheid.

Mijn koelkastdeur heeft ook zo'n rubberen rand. Is dat hetzelfde als bij een huisdeur?

De overeenkomst is dat beide dienen als afdichting. De functie is vergelijkbaar: ze zorgen voor een luchtdichte sluiting. Het materiaal is echter anders. De afdichting van een koelkast, vaak 'deurpakking' genoemd, is speciaal ontworpen voor voedselveiligheid en moet bestand zijn tegen lage temperaturen en vochtigheid in de koelkast. Het is een complexer profiel met vaak magnetische inleg om de deur goed gesloten te houden. Bij een huisdeur draait het meer om het blokkeren van luchtstromen en geluid. Je kunt ze dus niet onderling verwisselen.